Αν ήτανε χρώμα θα ήταν ουράνιο τόξο, αν ήταν άρωμα θα ήταν ένα που σου φτιάχνει τη διάθεση και σε κάνει να αισθάνεσαι η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου, αν ήταν αίσθημα, θα ήταν αυτό της αγκαλιάς, της φιλίας,… Αν κάτι μας διδάσκουν τα καλοκαίρια στην πόλη (δεδομένου ότι αδειάζει και αποσυμφορίζεται), είναι ότι η Αθήνα είναι πανέμορφη… Η νέα άφιξη του κέντρου που άνοιξε τέλη Μαΐου στην Πολυκλείτου, σε μια γειτονιά που παραδοσιακά λειτουργούσαν και λειτουργούν πλήθος από υφασματάδικα, δανείζεται το όνομά του από το περιβάλλον του (nastro στα ιταλικά είναι η κορδέλα) και εμπνέεται από τα retro αυτά vibes και στον χώρο του, με μια casual απλότητα, προσεγμένες διακοσμητικές λεπτομέρειες όπως τα βινύλια, τα βάζα και μικρά φυτά, τα αυθεντικά δομικά στοιχεία του κτιρίου από τον 19ο αιώνα αλλά και μια εντυπωσιακή μπάρα. Οι Ιταλοί – πρωτοπόροι της γαστρονομίας, της dolce vita και των gelato – πέραν αυτών σύστησαν στην ανθρωπότητα άλλη μια μαγική συνήθεια, κι αυτή δεν είναι άλλη από το απογευματινό, χαλαρωτικό aperitivo. Και πραγματικά σ' ένα τόσο όμορφο περιβάλλον κρατώντας ένα ποτήρι κρασί ή απεριτίβο στο χέρι και δοκιμάζοντας διάφορα συνοδευτικά από τα χέρια του Νίκου Ντιναπόγια, ο καθένας θα πειθόταν ότι όλα μπορούν να πάνε καλύτερα. Λίγο πιο πίσω από το Μουσείο Μπενάκη στην Πειραιώς, υπάρχει το Felicita και όταν βρίσκομαι στην περιοχή είναι σαν κοινό μυστικό ότι θα σταματήσω για ένα spritz.

Ιδέες για να υιοθετήσεις το Aperitivo Ritual του Crodino:

Ο Κιάκος προτείνει το «μισό» τζιν τόνικ ως ιδανικό ελαφρύ κοκτέιλ για τη μετάβαση από το μεσημέρι στο απόγευμα. Ο Δημήτρης Κιάκος προτείνει να το ταιριάξουμε με μια σκορδάτη μπρουσκέτα με μπλανσαρισμένα χόρτα και ψητή σαρδέλα καθώς η χαρακτηριστική πικράδα του κολακεύει το λιπαρό ψάρι. Τραγανές και ελαφρώς πικάντικες, με χρυσή, εθιστική κρούστα, πάνε γάντι με το βερμούτ. Αν συνοδεύεται από αναζωογονητικά ποτά και νόστιμες μπουκιές είναι ακόμα καλύτερο.

Η «κόκκινη γραμμή» μεταξύ του ωφέλιμου και του καταστροφικού στρες και πώς δεν θα την περάσουμε

Γιατί κάναμε αυτό το αφιέρωμα; Διότι πλέον και οι Αθηναίοι πίνουν απεριτίβο και αυτή η ώρα λίγο πριν το δείπνο αλλά μετά το γραφείο, αποτελεί την ιδανική στιγμή για έξοδο. Η γεύση του ενισχυμένου κρασιού επικρατεί αλλά εξακολουθεί να είναι ένα φρέσκο, αναζωογονητικό ποτό, αρκετά «ξεκάθαρο» ωστέ να μπορέσει να σταθεί χωρίς πρόβλημα δίπλα σε ένα πιο πλούσιο σνακ, όπως το flatbread με μελιτζάνα, καπνιστό τυρί μετσοβόνε και καραμελωμένα κρεμμύδια. To Fifty-Fifty Martini (ή αλλιώς Μαρτίνι 50/50) είναι μία από τις πιο διάσημες παραλλαγές του κλασικού κοκτέιλ, με χαμηλότερο ποσοστό αλκοόλ και ίσα μέρη τζιν και βερμούτ. H ιταλική συνήθεια που παίρνει το όνομά της από το λατινικό «aperire», δηλαδή αυτό που ανοίγει την όρεξη, δεν έχει να κάνει μόνο με το φαγητό.

Παναθηναϊκός, μεταγραφές: Ο Κάνγκουα στα πράσινα

Λέγεται πως πήρε το όνομά του καθώς ήταν το αγαπημένο των Αμερικάνων τουριστών στην Ιταλία κατά τη διάρκεια της ποτοαπαγόρευσης. Προηγείται μεν του δείπνου και το προετοιμάζει αλλά ακόμα περισσότερο μας αρέσει γιατί σηματοδοτεί το ξεκίνημα της χαλάρωσης. Φρουτένια και πιπεράτα τυριά, πρώτης ποιότητας ελαιόλαδο, αγουρέλαιο, αρωματισμένο με βότανα ή και όχι, φρέσκα θαλασσινά και σπιτικές μαρμελάδες είναι μόνο μερικά από τα υλικά που θα μπορούσες να δεις σε ένα Aperitivo αλά ελληνικά. Σχεδόν έναν αιώνα αργότερα αυτή τη φορά στη Φλωρεντία, η μίξη του βερμούτ με gin και, φυσικά μαζί με το Campari, έγινε το γνωστό και πολυαγαπημένο Negroni, δίνοντας ακόμα περισσότερες ευκαιρίες στους ντόπιους να απολαμβάνουν το Aperitivo τους με ένα Negroni.

Amore Spritzeria, Νέος Κόσμος

Στον μικρό, αλλά ατμοσφαιρικό εσωτερικό χώρο με το όμορφο μπαρ, καθώς και στα τραπεζάκια του πεζοδρομίου, μπορείς να απολαύσεις εξαιρετικά spritz και ιταλικά aperitivo. Είναι στην οδό Λέκκα, κοντά στην παλιά Βουλή, μικροσκοπικό, αλλά πραγματικά πολύ παρείστικο και είναι ό,τι πρέπει για τις στιγμές που θέλεις να απολαύσεις χαλαρό ποτό με τους φίλους σου, όχι πολύ αργά, ίσως αμέσως μετά το γραφείο. Η πλατεία Αγίων Θεοδώρων είναι από τα αγαπημένα μου σημεία για έξοδο μετά το γραφείο ή πιο αργά το βράδυ στο κέντρο της Αθήνας, με τη γνωστή βερμουτερία της πόλης να είναι από τα στέκια που δεν αλλάζω με τίποτα. Tο Roof Top με ασυναγώνιστη πανοραμική θέα, είναι ένας αυτόφωτος προορισμός και ιδανικό σημείο για όποιον επιθυμεί να αποδράσει σε μια open-air όαση, περικυκλωμένη we. από το πράσινο και την αίσθηση ότι αγγίζεις τον καταγάλανο αθηναϊκό ουρανό. Παρέα με αυτά σερβίρει φυσικά aperitivo και πειραγμένα spritz, καθώς και διάφορα κοκτέιλ και κρασιά από τον ελληνικό αμπελώνα.

• Λέγεται πως πήρε το όνομά του καθώς ήταν το αγαπημένο των Αμερικάνων τουριστών στην Ιταλία κατά τη διάρκεια της ποτοαπαγόρευσης.
• Θα το αναγνωρίσεις από τον κόσμο που στέκεται όρθιος στο στενάκι της Ζήτρου, ακριβώς δίπλα στο φούρνο, τσιμπολογώντας τυριά κι αλλαντικά παρέα με εξαιρετικό ψωμί και κριτσίνια που προμηθεύεται –ξέρετε από πού.
• To Fifty-Fifty Martini (ή αλλιώς Μαρτίνι 50/50) είναι μία από τις πιο διάσημες παραλλαγές του κλασικού κοκτέιλ, με χαμηλότερο ποσοστό αλκοόλ και ίσα μέρη τζιν και βερμούτ.
• Εσπεριδοειδή με νότες πορτοκαλιού και πολύπλοκα μπαχαρικά σκάνε στο στόμα με τις πρώτες γουλιές, κάνοντας τη στιγμή του aperitivo μια πραγματική εμπειρία.
• Ωστόσο, όπως αναδεικνύεται και σε ανάλυση του New Scientist,…

Περί τα 1800 και ενώ η Βενετία βρισκόταν υπό την εξουσία του αυστροισπανικού Οίκου των Αψβούργων, στρατιώτες ζητούσαν από τους Ιταλούς bartenders της εποχης ένα ελαφρύτερο ποτό, καθώς τα ιταλικά κρασιά τους φαίνονταν κάπως δυνατά σε αλκοολικους βαθμούς. Αρώματα βανίλιας, σαφράν και αψιθιάς (αλλιώς και αρτεμισίας) γέννησαν το βερμούτ για τους Τοσκανούς, που πλέον απολάμβαναν τη γλυκόπικρη και προπάντων οικονομικά προσιτή εμπειρία ποτού μετά την εργασία τους, αναβιώνοντας τη χαμένη ανάμνηση του ρωμαϊκού gustatio. Σε τέτοιες συναθροίσεις η ρωμαϊκή elit είχε την ευκαιρία για συζήτηση σε πιο χαλαρή ατμόσφαιρα.

Ίσως αυτός να ήταν ο λόγος που το Aperitivo έγινε μέρος της ιταλικής κουλτούρας, ταξιδεύοντας πρώτα στους αιώνες και μετά σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του σύγχρονου κόσμου. Τι ήταν, όμως, αυτό που έκανε το Aperitivo την αγαπημένη συνήθεια των Ιταλών; Πώς και πότε ξεκίνησε για να φτάσει στη σύγχρονη μορφή του; Το aperitivo έχει φλερτάρει κι άλλες φορές με το αθηναϊκό κοινό, πλέον όμως δείχνει να απλώνει πιο βαθιές ρίζες. Με μία συνταγή, από 15 μπαχαρικά, βότανα και ρίζες, που δημιουργεί μια πολυεπίπεδη γευστική εμπειρία, με μία πολύπλοκη γλυκόπικρη γεύση, με νότες εσπεριδοειδών και πικάντικη επίγευση. Η λέξη aperitivo έχει τις ρίζες της στο λατινικό “aperire” που σημαίνει «ανοίγω» κι αυτό γιατί ουσιαστικά στο aperitivo απολαμβάνουμε ένα ποτό που μας ανοίγει την όρεξη. Η απόλαυση του aperitivo αποτελεί τελετουργικό στην Ιταλία, καθώς είναι ένας τρόπος για να γιορτάσει κανείς το τέλος της εργάσιμης μέρας και να χαλαρώσει με φίλους πίνοντας κάτι εκλεπτυσμένο και νόστιμο.

Μπορεί το Aperitivo που ξέρεις σήμερα να γεννήθηκε στο Τορίνο, αρκετοί όμως υποστηρίζουν ότι η αρχική μαγιά της ιδέας υπήρχε ήδη από την εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ένα κλασικό Aperitivo περιλαμβάνει fingerfood, τυριά, αλλαντικά, θαλασσινά, λαχανικά, μπρουσκέτες και άλλες μικρές λιχουδιές, που συνοδεύουν τα ποτά, μια non-alcoholic επιλογή, τα Spritz και τα low abv cocktails. Η ουσία και η ψυχή της εμπειρίας όμως, είναι οι άνθρωποι που την απολαμβάνουν.